خوردگی فولاد در بتن

خوردگی فولاد در بتن

مسأله خوردگی فولاد در بتن از معضلات عمده کشورهای مختلف جهان است. این مسأله حتی در کشورهای پیشرفته همچون آمریکا، کانادا، ژاپن و بعضی کشورهای اروپایی هزینه های زیادی را برای تعمیر آنها به دنبال داشته است. به عنوان مثال درگزارش های بررسی پل ها در امریکا حدود ۱۴۰،۰۰۰ پل مسأله داشته اند. خوردگی فولاد در بتن در کشورهای در حال توسعه و در کشورهای حاشیه خلیج فارس بسیار شدیدتر بوده و سازه های بتنی زیادی در زمانی نه چندان طولانی دچار خوردگی و خرابی گشته اند. بررسی ها در این مناطق نشان می دهد که اگر مصالح مناسب انتخاب گردد، بتن با مشخصات فنی ویژه این مناطق طرح گردد،

در اجرای بتن از افراد کاردان استفاده شود و سرانجام اگر عمل آوری کافی ومناسب اعمال شود، بسیاری از مسائل بتن بر طرف خواهد گشت. به هرحال برای پیشگیری در سال های اخیر روش ها و موادی توصیه و به کار گرفته شده است که تا حدی جوابگوی مسأله بوده است. خوردگی فولاد در بتن، یکی از عوامل بسیار موثر در کاهش دوام سازه های بتن مسلح می باشد. پرداخت هزینه های گزاف جهت تعمیر خرابی های ناشی از خوردگی ، تضمین دوام سازه های وجود و لزوم بهبود بخشیدن به وضعیت دوام سازه های جدیدالاحداث را چندین برابر نموده است. استفاده از آرماتورهای ضدزنگ و نیز آرماتورهای با الیاف پلاستیکی FRP یکی از این روش ها است که به علت گرانی آن هنوز کاملا توسعه نیافته است. به علاوه عملکرد دراز مدت این مواد باید پس از تحقیقات روشن گردد.

مکانیزم خوردگی فولاد در بتن

خوردگی فولاد در بتن و سایر فلزات تعبیه شده عامل اصلی زوال بتن است. در هنگام خوردن فولاد ، زنگار حاصل شده حجم بیشتری از فولاد را اشغال می کند. این انبساط تنش های کششی را در بتن ایجاد می کند که در نهایت می تواند باعث ترک خوردگی ، لایه لایه شدن و پاشش شود. فولاد دچار خوردگی می شود زیرا این ماده طبیعی نیست. در عوض ، سنگ آهن برای تولید فولاد ذوب و پالایش می شود. مراحل تولید که سنگ آهن را به فولاد تبدیل می کند ، انرژی لازم را به این فلز می بخشد.

فولاد ، مانند اکثر فلزات به جز طلا و پلاتین ، در شرایط عادی جوی از نظر ترمودینامیکی ناپایدار است و انرژی را آزاد می کند و به حالت طبیعی خود باز می گردد – اکسید آهن یا زنگ زدگی. این فرایند خوردگی نامیده می شود.

نوشتن دیدگاه